THE ‘GOOD’ VILLAIN

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πολύ καλός, εκπλητικός, ατρόμητος ήρωας που πάντα κατατρόπωνε τον αιμοβόρο, αδύστακτο και ραδιούργο κακό εγκληματία του παραμυθιού...... Έτσι δεν πάει κάθε ιστορία; Έχει σκεφτεί ποτέ όμως κανείς γιατί ο κακός είναι κακός ή μαλλον εχει σκεφτεί ποτέ κανείς ότι ίσως η συμπεριφορά του αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με το παρελθόν του και άρα βρίσκει εξήγηση μέσα από την ψυχολογία; Για να δούμε...

Όλοι μας λίγο- πολύ ξέρουμε την πλοκή του “Μάγου του Οζ”: η Ντόροθυ έπεσε με το σπίτι της πάνω στην αδελφή της κακιάς μάγισσας της Δύσης , την κακιά μάγισσα της Ανατολής, με αποτέλεσμα η μάγισσα της Δύσης να θέλει να σκοτώσει την Ντόροθυ γι' αυτό αλλά στο τέλος η Ντόροθυ την βρέχει με νερό και την σκοτώνει. Όλοι μας είπαμε “καλά να πάθει” στο τέλος αλλά για να κοιτάξουμε καλύτερα στο παρελθόν της μάγισσας... Η μάγισσα αυτή, το όνομα της οποίας είναι Ελφάντα, επειδή γεννήθηκε πράσινη και με κοφτερά δόντια θεωρήθηκε τιμωρία του Θεού στην οικογένεια με αποτέλεσμα να παραμελείται από την μητέρα της, ενώ ο πατέρας της αγαπούσε περισσότερο την αδελφή της. Αυτό και μόνο δεν δημιουργεί παιδικά τραύματα όταν από την ημέρα της γέννησης του ένα παιδί έχει γνωρίσει τον παραγκονισμό και την έλλειψη της οικογενειακής αγαπης; Το γεγονός αυτό όμως δεν την κρατησε πίσω καθώς η ίδια σπούδασε και μάλιστα είχε ταχθεί υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων, ζήτημα που είχε εγερθεί στον τόπο της. Ο μόνος λόγος που είχε θυμώσει με την Ντόροθυ είναι ότι η δεύτερη πήρε τα κόκκινα γοβάκια της αδελφής της τα οποία η ίδια διακαιούνταν. Επίσης η Ντόροθυ, της ζήτησε συγχώρεση για τον θάνατο της μάγισσας της ανατολής, κάτι που η ίδια δεν είχε λάβει ποτέ. Ακόμη, ο μάγος του Οζ είχε στείλει την Ντόροθυ για να σκοτώσει την Ελφάντα. Ο καθένας αν ηταν στην θέση της Ελφάντα δεν θα προσπαθούσε να αμυνθεί; Εάν δεν είχε ποτέ κάποιος γνωρίσει την αγάπη πως θα ήταν σε θέση να αγαπήσει, να νιώσει στοργή για κάποιον δεύτερο;

Και τί έχετε να πείτε για τον JOKER; Ο πιό δημοφιλής κακός των comics, ο οποίος βρίσκεται στο Νο. 1 του Wizard’s list of 100 Greatest Villains of all time. Ο ίδιος δε διαθέτει υπερφυσικές δυνάμεις, όμως η εξαιρετική ευφυία του, οι απίστευτες γνώσεις μηχανικής σε συνδιασμό με το εκρηκτικό, κυριολεκτρικά, ταπεραμέντο του και τη σαδιστική αίσθηση του χιούμορ, τον έκαναν μοναδικό. Σ’ αυτό συνέβαλλε και η αβεβαιότητα που επικρατεί σχετικά με το πως έγινε έτσι* ο ίδιοςέχει διηγηθεί τουλάχιστον 3 εναλλακτικές ιστορίες επί τούτου….

Φαίνεται πως έχει αρκετά κοινά στοιχεία με την νέμεσή του, τον Batman, τον οποίο μόνιμα μάχεται. Το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα τους, η θεατρικότητα της εμφάνισής τους, η έφεση στις τεχνολογίες και η extreme συμπεριφορά τους που δεν υπολογίζει τίποτα, είναι κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά. Τα ασαφή κίνητρα του Joker και το απρόβλεπτο στοιχείο που τον διακατέχει, τον καθιστούν πολύ ικανό και υπολογίσιμο εχθρό, που δημιουργεί προβλήματα για να διασκεδάσει τον εαυτό του. Για έναν τόσο αντισυμβατικό ήρωα όπως ο Batman, δεν θα υπήρχε καλύτερος αντίλογος από τον Joker….

Δεν θα μπορούσε, όμως, να χαρακτηριστεί κακός ή σατανικός, ούτε και «τρελός»,μιας και θα ήταν μια πολύ επιφανειακή προσέγγιση. Δεν πιστεύει στην ύπαρξη του καλού ούτε και του κακού, ούτε προσπαθεί να το επιβάλλει σε κάποιον ξεγελώντας τον. Όλες του οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο να δείξει στον κόσμο την πραγματική αλήθεια. Είναι άδικο να σκοτώνεις κάποιον γιατί π.χ. έκλεψε από ‘σένα αλλά είναι δικαίο να σκοτώσεις έναν τρομοκράτη; Άρα, δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Αυτό είναι το σκεπτικό του. Ο ίδιος δεν πιστεύει στις δομές και τους θεσμούς που έχει επιβάλλει η κοινωνία* άρα δεν εναντιώνεται σ’αυτούς. Λογικοί συλλογισμοί για κάποιον που αποκαλείται τρελός, δε νομίζετε; Κι από την άλλη ο Batman, υπέρμαχος του καλού, καταπατεί τους θεσμούς στους οποίους πιστεύει, με ευκολία, κι επιβάλλοντας τον δικό του κώδικα ζωής- τιμής.

Εσείς με ποιανού το μέρος είστε; Σκεφτείτε το καλά.......

Super(Osa)man

Μάθημα: Comics & Επικοινωνία
Διδάσκουσα: Λήδα Τσενέ
Ομάδα: 4ward


"Ο Οσάμα Bin Laden είναι νεκρός", θα μπορούσαμε να αναφωνούμε όλοι αν είχαν δημοσιευτεί φωτογραφίες με το μπλαβί του κουφάρι, αν αυτό το κουφάρι δεν έιχε "αδειαστεί" μυστηριωδώς στον ωκεανό, αν το σπίτι που διέμενε δεν είχε καεί, αν οι εξετάσεις DNA -που επιβεβαιώνουν το θάνατό του- έφεραν την υπογραφή ενός υπαρκτού και αξιόπιστου φορέα.
"Ο Οσάμα Bin Laden είναι νεκρός;", αναρωτιόμαστε όλοι από τη στιγμή που φωτογραφίες δεν έχουν διαρρεύσει, που το πτώμα του πιο επικίνδυνου τρομοκράτη κείτεται κάπου δίπλα στον Τιτανικό, που από το σπίτι του έμεινε μόνο η μπούρμπερη, που την αξιοπιστία των εξετάσεων DNA δεν εγγυάται κάποιος επώνυμος επιστημονικός φορέας.
Αν ο Osama bin Mohammed bin Awad bin Laden ήταν ήρωας comic, θα λεγόταν Obl, θα ήταν ο κακός της ιστορίας, το σαρίκι του θα είχε υπερφυσικές δυνάμεις, η χαρακτηριστική του δεξιότητα θα ήταν η καταστροφή κτιρίων με πάνω από 200 ορόφους και θα έμοιαζε κάπως έτσι:

Η απογείωση του comic Οσάμα θα είχε γίνει το 2001, αφού με μια κίνησή του θα είχε προκαλέσει το μίσος όλων των καλών υπερηρώων. Τα επόμενα χρόνια, θα έβρισκαν τον Obl παρατημένο στο ράφι κάποιου βιβλιοπωλείου του Πακιστάν, του Τουρκιστάν, του Αφγανιστάν και άλλων "-άν" χωρών, ενώ το τελευταίο του τεύχος θα γραφόταν στις 2 Μαίου  του 2011. Το τέλος του, όμως, δε θα ήταν τόσο άδοξο όσο στην πραγματικότητα. Ο Obl θα πολεμούσε για τουλάχιστον 10 σελίδες με τον αιώνιο Αμερικανό εχθρό του. Όχι απλώς δε θα ήταν άοπλος και απροστάτευτος σε κάποιο μακρινό χωριό του Πακιστάν, αλλά η μάχη θα δινόταν στην 9th avenue της Νέας Υόρκης. Έχοντας αξιοποιήσει όλες του τις μαγικές δυνάμεις και ανατρέποντας συνεχώς την τελική έκβαση της μάχης, ο Obl τελικά θα έχανε.

Με όρους comics, ο Obl δε θα πέθαινε ποτέ από μια απλή σφαίρα. Το τέλος του θα ήταν πολύ πιο εντυπωσιακό. Ίσως χανόταν στο Νεοϋορκέζικο ουρανό πάνω στο μαγικό του χαλί και φωνάζοντας με Αραβική προφορά "I'll be back". Ίσως ένα τεράστιο διαστημόπλοιο κατέφθανε την κρίσιμη στιγμή και τον φυγάδευε σε μέρος όπου βρίσκονται και άλλοι συνάδελφοί του, όπως ο Magneto, ο dr.Doom, o Joker και ο Two-Face. Ίσως έκλεινε τη πρώτη διαθέσιμη αεροπορική θέση των American Airlines προς Ασία, μέσω του iPhone του.

Όποιο κι αν ήταν το τέλος της μάχης, η θεαματική έξοδος του κακού Obl θα συνοδευόταν από μία και μόνο φράση: 

"..to be continued". 

Marvel & DC | Η παρουσία τους στα Social Media

Μάθημα: Comics & Επικοινωνία

Διδάσκουσα: Λήδα Τσενέ

Ομάδα: 4ΤΥΡΙΑ

Οι εταιρίες Marvel και DC είναι οι μεγαλύτερες εταιρίες στο χώρο των κόμικς μέχρι και σήμερα. Από τη μία, η Marvel είναι η "μητέρα'' σούπερ ηρώων όπως είναι οι X-Men, ο Captain America, ο Hulk, ο Spiderman και ο Ironman, ενώ η DC έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας τα μεγαλύτερα αστέρια στο χώρο των cartoon: τον Batman, τον Superman, τη Wonderwoman,τη Catwoman,  τον Captain Marvel και πάρα πολλούς άλλους. Και οι δύο εταιρίες, όμως, βασίζονται σε ακόμα μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής κόμικς, τη Disney και τη Time Warner. Τόσο η Marvel όσο και η DC έχουν κερδίσει τεράστια ποσά από τα comic books με τους διάφορους χαρακτήρες, από τις επιτυχημένες ταινίες (ενδεικτικά αναφέρουμε τις ταινίες X - Men και Batman που, όντας χωρισμένες σε μέρη και συνέχειες, έχουν αποδειχθεί απίστευτα κερδοφόρες, και στις οποίες πρωταγωνίστούν μεγάλα αστέρια του Hollywood), αλλά και από τα διάφορα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά: λούτρινα κουκλάκια, παιχνίδια για το PlayStation, X - Box και άλλα. Παρ'ολα αυτά, μάλλον μία είναι η νικήτρια εταιρία σε ό,τι αφορά την παρουσία των δύο εταιριών στα social media.

Οι χαρακτήρες της DC Universe/ DC Nation

Οι χαρακτήρες της Marvel

 Ξεκινάμε με την παρουσία των 2 εταιριών στο facebook. H Marvel έχει (μέχρι την ώρα αυτή) πάνω από 1μιση εκατομμύρια likes, σε αντίθεση με τη DC που έχει μόλις κάτι λιγότερο από 42 χιλιάδες likes. Πολύ μεγάλη διαφορά για 2 τόσο γνωστές εταιρίες, έτσι;  Βέβαια η DC έχει και μία ακόμη fan page στο facebook, χωρίς να ξέρουμε με βεβαιότητα ποια είναι η επίσημη από τις 2. Όπως και να'χει όμως, ακόμα και το άθροισμα των likes στις 2 fan pages δεν πλησιάζει στον αριθμό likes της Marvel. Τι μπορεί να φταίει; Ίσως η εικόνα προφίλ της DC να μην ελκύει κόσμο, σε αντίθεση με εκείνη της Marvel που είναι συναρπαστική και πολύχρωμη. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικά απλό, αλλά κάποιες φορές ακόμα και η εικόνα που χρησιμοποιείται στα social media μπορεί να παίξει σπουδαίο ρόλο. Άλλος λόγος είναι ότι αν κοιτάξει κανείς τις επίσημες ιστοσελίδες των εταιριών , η Marvel δημοσιεύει νέα και άλλα, παραπέποντας πάντα στη facebook fan page. Η DC μπορεί να "ανεβάζει" εξίσου συναρπαστικά και ενδιαφέροντα νέα, ωστόσο σπάνια παραπέμπει στο facebook fan page.

H facebook fan page της Marvel

H facebook fan page της DC

 Και συνεχίζουμε με την παρουσία στο Twitter. Αρχικα, και οι 2 εταιρίες έχουν φυσικά account, όπως και με το facebook. Το backround είναι customized, έχουν δηλαδή μία σχετική εικόνα και οι 2, αλλά η πιο όμορφη εμφανισιακά είναι εκείνη της marvel, από την άποψη ότι η εικόνα φαίνεται καλύτερα. Η Marvel έχει, μέχρι στιγμής, 10.972 tweets και  129.528 followers, ενώ η DC έχει 3.109 tweets και 42.267 followers. Πολύ μεγάλη διαφορά, μάλλον λόγω tweets, καθώς όσο πιο πολύ δημοσιεύει μια εταιρία tweets, τόσο πιο γνωστή γίνεται. Κάτι άλλο που ίσως φταίει είναι το γεγονός πως η Marvel έχει ξεκάθαρο όνομα στο twitter: "Marvel", ενώ η DC λέγεται "DC_Nation". Έτσι, μόνο οι φανατικοί οπαδοί της DC μπορούν εύκολα να τη βρούν στο search. Για τους υπόλοιπους, όμως, δεν είναι και τόσο αυτονόητο. Και οι 2 χρησιμοποιούν καλά το twitter, αν και μάλλον η Marvel το κάνει κάπως καλύτερα, από την άποψη ότι χρησιμοποιεί περισσότερα hashtags (#). 

To twitter της Marvel

To twitter της DC_Nation

Τέλος, και όσον αφορά στο YouTube, μόνο η Marvel έχει official channel. Αυτό είναι πολύ αρνητικό για τη DC, μιας και το YouTube είναι η πλέον διαδεδομένη μηχανή αναζήτησης για videos. Η Marvel προωθεί τη youtube σελίδα μέσω facebook, twitter και της επίσημης ιστοσελίδας. 

Αυτή λοιπόν είναι η παρουσία των Marvel και DC στα social media. Καταλήγοντας θεωρούμε ότι η DC πρέπει οπωσδήποτε να βελτιώσει τη χρήση τους, γιατί τα social media είναι το μέλλον (και το παρόν) της επικοινωνίας και μέσω αυτών μπορεί να κάνει ένα δυναμικό comeback.

.

Comicdom Con Athens 2011

Το Comicdom Athens, η μεγαλύτερη γιορτή των comics στην Αθήνα είναι και φέτος γεγονός .Η διοργάνωση άνοιξε τις πόρτες της για έκτη συνεχόμενη χρονιά σε μικρούς και μεγάλους φίλους των comics.To κτίριο της Ελληνο-αμερικάνικης ένωσης στην οδό Μασσαλίας μετατράπηκε για λίγες μέρες σε ένα διασκεδαστικό και ζωηρό comic scene γεμάτο χρώματα και φαντασία. Το Comicdom είναι μια διοργάνωση που με την δύναμη του εθελοντισμού και της δημιουργικότητας νέων ανθρώπων καταφέρνει κάθε χρόνο να εντυπωσιάζει και να ευχαριστεί τους θαυμαστές των comics κάθε είδους. Μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε το φετινό Comicdom από την δική μας πλευρά, ως εθελοντές στη διοργάνωση. Να το περιγράψουμε ως μια ιδιαίτερη εμπειρία για εμάς που τα comicsδεν ήταν η αδυναμία μας, αλλά παρόλα αυτά μπήκαμε στο πειρασμό να εξερευνήσουμε και να πειραματιστούμε με ένα νέο είδος αφήγησης μετά από την συμμετοχή μας στο προσωπικό της διοργάνωσης.

Είναι μαγευτικό πόσα πολλά είδη comics υπάρχουν και πόσο διαφορετικά είναι μεταξύ τους, Το φετινό φεστιβάλ φιλοξένησε μία πληθώρα αυτών. Κύριο θέμα ο σκοτεινός ιππότης την Gotham City, Batman “ Yesterday and Tomorrow ”. Ο Batman είναι ένα από τα ευρέως διαδεδομένα comic κάνοντάς το δημοφιλές ακόμη και σε εκείνους που δεν είναι φανατικοί αναγνώστες. Ο Batman είναι ένας χαρακτήρας, ο οποίος δημιουργήθηκε από τον Bob Kane και τον Bill Finger και έκανε την παρθενική εμφάνισή του στο Detective comics. Από τότε μέχρι σήμερα έχει κάνει πολλές πετυχημένες εκδόσεις στα DC comics. Ο σκοτεινός ιππότης δημιουργήθηκε για να πλήξει την κυριαρχία του Superman.

Η έκθεση ακόμη περιελάμβανε, την παρουσία σημαντικών δημιουργών του χώρου όπως David Prudhomme, δημιουργό του Ρεμπέτικου, ενός ιδιαίτερου comicsπου απέσπασε βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς. Και δημιουργούς ιαπωνικών comics, τα οποία έχουν κερδίσει ένα μεγάλο μερίδιο του Ευρωπαϊκού κοινού, όπως η Sonia Leong, η οποία σχεδιάζει Anime/Manga.

Το φεστιβάλ περιελάμβανε ακόμη, τα περίπτερα στα οποία μπορούσαν οι επισκέπτες να προμηθευτούν συλλεκτικά comics όλων των ειδών. Ακόμη υπήρχε stand για να αφήσει ο κάθε ταλαντούχος και μη, επισκέπτης την δική του δημιουργία. Το αγαπημένο μας σημείο ήταν ο διαγωνισμός Cosplay, ένα χόμπι που κερδίζει έδαφος και στην Ελλάδα και δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από την παρουσίαση των comics με σάρκα και οστά. Με άλλα λόγια θαυμαστές ντύνονται όπως τα αγαπημένα τους comics. Ο εντυπωσιακός αυτός διαγωνισμός στέφθηκε με επιτυχία καθώς είχε μεγάλη συμμετοχή. Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες των διαγωνιζόμενων (τραβηγμένες στα παρασκήνια καθώς η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη για να καταφέρουμε να εισχωρήσουμε).

Captain Jack Sparrow

Η ομάδα της Sailormoon

Catwoman

Είναι εντυπωσιακό πόσο η αγάπη για τα comics και για τον εναλλακτικό αυτό τρόπο αφήγησης μίας ιστορίας κερδίζει τόσο μεγάλο έδαφος σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. …

Ενδιαφέροντα links:

http://www.comicdom-con.gr/

http://www.comicdom.gr/

http://www.youtube.com/watch?v=_dPXO5qtgdk&feature=related

Υ.Γ. : Το spot είναι του 2010 γιατί δεν βρήκαμε της φετινής διοργάνωσης.

NTIM TEAM new generation

Web Piracy..... Fraud or Advertising?

Μάθημα:Comics & Επικοινωνία
Διδάσκουσα:Λήδα Τσενέ
Ομάδα:Versus

Web Piracy...Fraud or Advertising?

Τα τελευταί χρόνια το διαδύκτιο έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.Έχουμε αφεθεί σε αυτο το καταιγισμό πληροφοριών και ιδεών όπως αποκαλούν πολλοί.

Η ταχύτατη εξάπλωση πολιτιστικών στοιχείων μέσω internet έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις λόγω της διαδικτυακής πειρατείας που σαρώνει όλο το ιντερνετικό κόσμο.Η παγκόσμια διαδικτυακή πειρατεία ξεκίνησε τη δράση της στο τομέα της μουσικής γυρω στη δεκαετία του 1990 με κορυφαία άνθηση το 1999 όπου παρήγαγε περίπου 1,9 δισεκατομμύρια cd και κασέτες.Όμως λόγω της αυξανόμενης χρήσης του ίντερνετ προκλήθηκε τεράστια αλλαγή και στο χώρο του πολιτισμού.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν πρέπει να εφαρμόζονται οι κανονισμοί του νομοθετικού πλαισίου περί πνευματικής ιδιοκτησίας ή αν όλος αυτός ο πειρατικός κικεώνας είναι μια ευκαιρία για δωρεάν και σίγουρη διαφήμιση.Όμως η ανεξέλεγκτη δύναμη του μέσου αυτού δημιουργεί κίνητρα και επιθυμίες για μεγαλύτερη συμμετοχή στο λεγόμενο ''κατέβασμα'' παράνομων ταινιών,μουσικής,βιβλίων,υπηρεσιών.

Ακούγωντας την ομιλία του Neil Gaiman αυτόματα μας δημιουργείται η σκέψη αν ανήκουμε στη μερίδα του παραδοσιακού κοινού η οποία ενστερνίζεται την άποψη της νόμιμης αγοράς μέσω ίντερνετ ή στους πιο προχωρημένους χρήστες οι οποίοι ρισκάρουν να δώσουν σάρκα και οστά σε αυτό που αγαπούν μέσω του δωρεάν download.Αρχικά ο Άγγλος συγγραφέας άνηκε στην πρώτη μερίδα και όταν ανακάλυψε ότι δικές του ομιλίες και παρουσιάσεις είχαν αναρτηθεί από κάποιον άλλον ένιωσε προσβεβλημένος.Στη συνέχεια όμως κατάλαβε ότι η αναγνωρισιμότητα και η αγορά του βιβλίου του είχαν αυξηθεί κατακόρυφα.Έτσι λοιπόν αυτόματα η λεγόμενη απάτη μετατρέπεται σε διαφήμιση.

'Αυτό μας δημιουργεί την αίσθηση ότι ο ιντερνετικός κόσμος επιθυμεί να μορφώνεται και να απολαμβάνει αυτά που του προσφέρει το διαδύκτιο χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα.Ζούμε σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και οι δυματότητες οικονομικού αντιτίμου στα ιντερνετικά site έχει μειωθεί αρκετά.Το σημαντικότερο είναι η ανταλλαγή απόψεων και ιδεών,μόνο αυτό μπορεί να σε μορφώσει και να σε εξελίξει ως πολιτιστικό ον.

Το ίντερνετ λειτουργεί σαν από μαχανής θεός στις μέρες μας,δίνεi το κίνητρο της open conversation.Ότι έχει αξία και ενδιαφέρον μπορεί να ακουστεί και να διαδοθεί αρκεί να μην περιορίζει το κοινό σε αυτήν του την επιλογή.Τα στενά όρια δημιουργούν στενά μυαλά.Αυτο θα πρέπει να το θυμόμαστε όλοι μας.

Κατα τη γνώμη μου όμως ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει ένας ανελέητος πόλεμος ανάμεσα στους παραδοσιακούς και στους πιο προχωρημένους.Ο καθένας πάντα 8α υπερασπίζεται δυναμικά τη θέση του.Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς σαν απλοί χρήστες του ίντερνετ είναι να σκεφτούμε τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε για αυτο που κάποιοι ονομάζουν διαδυκτιακή πειρατεία.Γιατι μην ξεχνάτε οι πράξεις μας έχουν άμεση σχέση με τον χαρακτήρα μας.

Οι Πειρατές της Ιντερνετικής...

Βρισκόμαστε μπροστά στο μεγαλύτερο πλεονέκτημα και συγχρόνως μειονέκτημα του διαδικτύου.

Ο Neil Gaiman θεωρεί ότι έχει ήδη ξεκινήσει μία νέα εποχή για τα πνευματικά δικαιώματα. Δεν χάνονται απλά επαναπροσδιορίζονται.

Παραδέχεται απ’ό,τι καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχουν όρια. Έχει γεννηθεί μία ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από τη νέα μορφή της πνευματικής ιδιοκτησίας. Διακρίνει δύο πολύ σημαντικά πράγματα:

• Το δωρεάν upload και διάθεση στο διαδίκτυο προωθεί τη δουλειά των καλλιτεχνών σε χώρες διαφορετικές από τις δικές τους

• Συνεπώς δεν υπάρχουν χαμένες πωλήσεις αλλά διαφήμιση. Όπως ακριβώς γινόταν παλαιότερα όταν ένας αγόραζε και ύστερα το δάνειζε στους γνωστούς του.

Στο internet βλέπεις και ακούς πράγματα, γεγονός που είναι καλό. Η ιδεολογία SHARE-REMIX-REUSE είναι κοινός τόπος στο διαδίκτυο. Τα social media θεωρούμε ότι ακολουθούν το συγκεκριμένο μοτίβο γιατί συνεχώς οι πληροφορίες ρέουν και δεν υπάρχει σταθερότητα. Το internet δεν αναγνωρίζει πατέρες μίας πληροφορίας και τους αντίστοιχους αποδέκτες. Έχει δημιουργηθεί με οριζόντια δομή όπου όλοι μπορούν να αλληλεπιδρούν με όλους. Ακολουθεί μία οργανική οργανωτική δομή κατά την οποία επικρατεί ρευστότητα, διαφορετικότητα και αν μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι, ένα δημιουργικό χάος.

Επιστρέφοντας στον Neil Gaiman είναι προστάτης/patron του οργανισμού http://www.openrightsgroup.org. Η ακτιβιστική αυτή οργάνωση υπερασπίζεται την ηλεκτρονική μας προστασία, τον ανοικτό χώρο διάδοσης έργων-κειμένων ώστε να προωθείται η δημιουργικότητα και να δημιουργηθεί ένα νέο πλαίσιο που αφορά στα πνευματικά δικαιώματα. Μέσα από την ιστοσελίδα μαθαίνουμε για κάποιες καμπάνιες του οργανισμού: κατασκοπεία κυβέρνησης, open data, digital privacy, copyright.

Ο Gaiman υποστηρίζει την ιδέα "spread the word" που είναι αποτέλεσμα της ευρείας χρήσης του Web. Δεν είναι μόνο spread the word, αλλά και "spread the book, spread the music" κλπ.. Με τις διαστάσεις που έχει πάρει η διαδικασία του μοιράσματος, ειδικά με το Web 2.0, έχουν κάνει το θέμα του copyright μεγάλο debate. Οι περισσότεροι είμαστε υπέρ της άποψης ότι οι δημιουργοί πρέπει να αμείβονται και να δικαιώνονται και χρηματικά για τη δημιουργία τους, ο,τι είδους και να είναι αυτή. Η δυνατότητα, όμως, που έχει δοθεί στο κοινό να τους γνωρίσει μέσα από το internet είναι εκπληκτική. Μπορεί φαινομενικά (ή και πραγματικά πολλές φορές) να υπάρχει ζημία, αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο κέρδος. Ο κόσμος τους αναγνωρίζει, γνωρίζει τη δουλειά τους, την υπογραφή τους με πιο εύκολο τρόπο, με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να μοιραστεί τη νέα ανακάλυψή του με τη δική του κοινότητα ο καθένας (φίλους, οικογένεια..). Οι καλλιτέχνες και οι δημιουργοί ίσως πρέπει να διαπιστώσουν ότι το Web και αυτή η δυνατότητα που προέκυψε, έστω και μέσω του piracy, μπορεί να τους δώσει μεγάλα οφέλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Radiohead που έβγαλαν πριν 4 χρόνια περίπου το In Rainbows σε digital download με ελεύθερη επιλογή για το ποσό που θα μπορούσε να δώσει ο καθένας για να το αποκτήσει. Το αποτέλεσμα.. "In early October 2007, a spokesman for the band reported that "most people [paid] a normal retail price with very few trying to buy [the download version] for a penny" and that most fans had preordered the discbox." (πηγή http://en.wikipedia.org/wiki/In_Rainbows) Το ίδιο έκαναν και με το νέο δίσκο τους που επίσης πήγε καλά.. Μήπως, λοιπόν, απλά πρέπει να εκμεταλλευτούν την κατάσταση οι ίδιοι οι δημιουργοί, ξεπερνώντας και το κακόβουλο piracy;

Στη συνέχεια της συνέντευξης, σε ένα άλλο video αναφέρει: "Privacy is dead – get over it" Steve Rambam. Τα cookies, οι μηχανές αναζήτησης, η καταγραφή προσωπικών δεδομένων στα site κοινωνικής δικτύωσης είναι μερικοί μόνο από τους τρόπους παραβίασης των προσωπικών δεδομένων. Ο Neil Gaiman υποστηρίζει πώς να μην διεκδικεί την προστασία των δικαιωμάτων του στο διαδίκτυο είναι το ίδιο με το να μην διεκδικεί τα δικαιώματα του στον πραγματικό κόσμο. Υπερβάλλοντας θέλει να ενισχύσει τον ήδη υπάρχοντα φόβο για την ιδιωτικότητα. Βέβαια, όλοι οφείλουν να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα γιατί οι καλλιτέχνες αν και αρχικά φοβούνταν το file sharing τελικά στράφηκαν εκεί γιατί διαφορετικά θα έστρεφαν το κοινό εναντίον τους.

Το μειονέκτημα που εντοπίζουμε συνίσταται στο γεγονός ότι η ελευθερία του διαδικτύου γίνεται ανεξέλεγκτη και κανείς δεν μπορεί να έχει την απόλυτη εποπτεία σε ό,τι ανεβαίνει ή γράφεται. Εναλλακτικά, οι καλλιτέχνες από τη μία διαφημίζονται σε ομάδες ατόμων και περιοχές που θα κόστιζε αρκετά να επισκεφθούν για την προώθηση της δουλειάς τους. Από την άλλη, ένα κακόβουλο σχόλιο, μία αρνητική κριτική ακόμη και μία παραπληροφόρηση δεν ελέγχεται και ενδεχομένως βλάψει τον δημιουργό.

Για περισσότερες πληροφορίες (εμπεριέχεται ένα άρθρο μας από το blog :http://crisisandresponsibility.blogspot.com για το θέμα της δημιουργίας του Facebook-σε ποιον ανήκε η ιδέα και site και άρθρα για την ελεύθερη ψηφιακή διάδοση αρχείων)

http://crisisandresponsibility.blogspot.com/2011/02/share-remix-reuse.html

http://en.wikipedia.org/wiki/GNU_General_Public_License

http://creativecommons.org/

NTIM TEAM new generation

The hand of The Pirate

Μάθημα: Comics & Επικοινωνία
Διδάσκουσα: Λήδα Τσενέ
Ομάδα: 4τυριά

The hand of The Pirate

Η ανάπτυξη του διαδικτύου άλλαξε άρδην τα δεδομένα του σύγχρονου πολιτισμού. Η ανάπτυξη της πειρατείας που επήλθε μαζί του ,ανάμεσα σε πολλά άλλα, έκρουσαν το κώδωνα του κινδύνου για τις περισσότερες υπηρεσίες παραγωγής τέχνης (μουσικής, ταινιών, βιβλίων κλπ). Θέλοντας και μη η δύναμη αυτού του νέου μέσου σε συνδυασμό με την αναρχική του φύση το καθιστά αδάμαστο και ως γνωστόν κάτι που δεν μπορείς να το ελέγξεις , το φοβάσαι . Η παγκόσμια οικονομική κοινότητα έτρεξε ολόκληρες καμπάνιες στην προσπάθειά της να πείσει το κοινό για την εγκληματική φύση της πειρατείας, ακόμα και νομοσχέδια ψηφιστήκαν που επιβάλλουν στους ‘πειρατές’ υπέρογκα πρόστιμα (βλ. Αγγλία) παρ’ όλα αυτά στο Ίντερνετ δεν υπάρχουν απλά παραθυράκια του νόμου αλλά ολόκληρες πόρτες.

Το κλασσικό debate που αναπτύσσεται σήμερα σε πολλούς κύκλους, το κατά πόσο δηλαδή είναι προσοδοφόρο και ηθικά ορθό να υπάρχει η πειρατεία. Είναι μια κατά τη γνώμη μου άσκοπη συζήτηση. Άσκοπη , γιατί η πειρατεία είναι αδύνατο να πολεμηθεί τεχνικά. Όσο υπάρχει Ίντερνετ θα υπάρχει και πειρατεία. Η πειρατές επίσης θα παραμείνουν για πάντα πειρατές είτε τους νομιμοποιήσεις είτε όχι, εξού και το όνομα «πειρατές». Το θέμα που κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να αναλύεται είναι πως μπορούμε αυτή την αναρχία του Ίντερνετ, αυτή την απίστευτη συνεχόμενη ροή πληροφορίας να την χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας.
Όπως πολύ σωστά αναφέρεται στο βίντεο, μέσω του διαδικτύου δίνεται η ευκαιρία σε κόσμο να γνωρίσει το έργο σου ,να σε παρακολουθήσει, να σε αγαπήσει και φυσικά να σε υποστηρίξει. Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που γεννήθηκαν μέσα από το διαδίκτυο, απέκτησαν κοινό μέσα από αυτό και πούλησαν ενώ πρόσφεραν τη μουσική τους δωρεάν. Για παράδειγμα ο DubFx ένα μουσικός του δρόμου, έγινε γνωστός μέσα από βίντεο που ανέβασαν απλοί πολίτες στο YouTube. Στο site του http://www.dubfx.net/ σου δίνετε η ευκαιρία να κατεβάσεις την μουσική του δωρεάν ή να συνεισφέρεις κάτι για να τον υποστηρίξεις οικονομικά ούτως ώστε να δημιουργήσει περισσότερη μουσική για εσένα. Σε αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να αποκαλυφτώ. Είμαι και εγώ ένας από τους πειρατές του δικτύου, Ναι! Σταυρώστε με.. ο λόγος που το λέω αυτό όμως είναι γιατί ενώ έχω κατεβάσει του κόσμου το υλικό ‘παράνομα’, το συγκεκριμένο καλλιτέχνη , ανάμεσα σε αρκετούς άλλους δεν θα το ‘έκλεβα’ ποτέ. Τα τραγούδια του τα αγόρασα γιατί κατά την γνώμη μου αξίζουν.

Έτσι λοιπόν για να επιστρέψουμε στο αρχικό μας θέμα, το διαδίκτυο το φοβούνται αυτοί που δεν έχουν κάτι να πουν και αυτοί που σκοπό έχουν όχι να μοιραστούν την τέχνη και την σκέψη τους αλλά να κερδοσκοπήσουν. Άποψή μου είναι πως στο Ίντερνετ υπάρχει μια θεία δίκη, μια ‘πειρατική’ Θεία δίκη η αλλιώς το χέρι του πειρατή.. Αν αξίζεις θα ακουστείς, θα αγαπηθείς και θα ανταμειφτείς, αν πάλι όχι ακόμη και το torrent σου δεν θα το κατεβάσει κανείς και αυτή είναι η ύψιστη απαξίωση…